Nierbloeding

Bijgewerkt op 1 maart 2022 door Simpto.nl

Wat is een nierbloeding?

Een nierbloeding is een bloeding in de nier zelf of rond de nier maar binnen het nierkapsel. De medische naam voor nierbloeding is renale bloeding of renaal hematoom.

Hoe vaak komt het voor?

Nierbloedingen komen niet vaak voor. Het is niet precies bekend hoe vaak.

Wat is de oorzaak?

Een bloeding van de nier kan optreden na een ernstige verwonding van de buik of de zij. Een andere oorzaak is het aanprikken van de nier voor een nierbiopsie. Dat is een onderzoek waarbij een stukje weefsel uit de nier wordt gehaald voor onderzoek onder de microscoop. Ook de aanwezigheid van een (kwaadaardige) gezwel in de nier of van niercysten kan leiden tot een bloeding in de nier.

Behalve in het geval van een verwonding, biopsie of een gezwel is er meestal niet één aanwijsbare oorzaak voor een nierbloeding. In dat geval kan wel sprake zijn van aanwezigheid van één of meer risicofactoren voor het ontstaan van een bloeding. Risicofactoren voor het ontstaan van nierbloedingen zijn onder andere dialysebehandeling (hemodialyse), afwijkingen aan bloedvaten in de nier, een verlaagd aantal bloedplaatjes in het bloed (trombocytopenie), gebruik van bloedverdunners en gebruik van NSAID’s.

Welke symptomen geeft het?

Niet alle nierbloedingen geven direct symptomen. Als die er wel zijn is meestal sprake van pijn in de zij. Soms is er ook sprake van pijn in de rug. Ook kan de urine roze of rood verkleurd zijn door aanwezigheid van bloed in de urine (hematurie). Na enige tijd zal bloedarmoede ontstaan. Dat kan leiden tot snel vermoeid raken, snelle hartslag, kortademigheid en een bleek gezicht.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De diagnose wordt gesteld op grond van de klachten, de bevindingen bij lichamelijk onderzoek, de uitslagen van laboratoriumonderzoek en de resultaten van beeldvormend onderzoek.

Lichamelijk onderzoek

Bij lichamelijk onderzoek kan de arts soms een zwelling voelen in de zij of diep in de buik. Verder kan in het geval van een grote bloeding sprake zijn van een verlaging van de bloeddruk. Dit wordt hypotensie genoemd.

Laboratoriumonderzoek

Bij bloedonderzoek zal het hemoglobine gehalte afnemen. In de urine worden vaak rode bloedcellen gevonden. Dit wordt hematurie genoemd.

Beeldvormend onderzoek

Met behulp van echografie, CT-scan of MRI-scan kan een bloeding in de nier worden aangetoond. Meestal wordt met dit onderzoek de diagnose bevestigd.

Wat is de behandeling?

Als de bloeding leidt tot een flinke bloedarmoede (anemie) dan zal een bloedtransfusie worden gegeven. Bij mensen die bloedverdunners (antistollingsmiddelen) gebruiken zullen deze middelen gestaakt worden. Tegen pijn kunnen pijnstillers worden voorgeschreven. Bij een grote aanhoudende bloeding kan besloten worden om doorbloeding van de nier af te sluiten door middel van embolisatie van de nierslagader. Hierbij wordt via een slagader in de lies een katheter opgevoerd naar de slagader van de nier (arteria renalis). Daar wordt een zogenaamde coil (metalen spiraaltje) in de nierslagader geplaatst. Hierdoor wordt de nierslagader afgesloten zodat de nier niet meer doorbloed wordt. Wanneer embolisatie niet in aanmerking komt kan worden besloten de gehele nier met een operatie te verwijderen. Dit wordt nefrectomie genoemd.

Synoniemen

Andere namen voor een nierbloeding zijn bloeding in de nier, bloeding rond de nier, renale bloeding en renaal hematoom.

Engelse vertaling

renale bleeding, renal hematoma

Verder lezen / Referenties

  • JHM Groeneveld, M van Buren & H van Overhagen, ‘Spontane nierbloedingen bij hemodialysepatiënten‘, gepubliceerd in de rubriek ‘Casuïstiek’ van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van 11 augustus 2008; 152(32): pagina’s 1789-1793.

Plaats een reactie