Wat is microvasculaire angina pectoris?

Microvasculaire angina pectoris is een aandoening van kleine bloedvaatjes van het hart. Door afwijkingen in deze kleine bloedvaatjes krijgt het hart zelf te weinig zuurstof. Hierdoor kunnen klachten optreden van angina pectoris: pijn op de borst, drukkend gevoel op de borst, pijn die uitstraalt naar de onderkaak, de schouder of de arm.

Hoe vaak komt ‘t voor?

Microvasculaire angina pectoris komt vaak voor. Per jaar krijgen naar schatting 5.000-10.000 mensen in Nederland ermee te maken, meer vrouwen dan mannen.

Bij wie komt microvasculaire angina pectoris voor?

Microvasculaire angina pectoris komt vooral voor bij vrouwen in de leeftijd van 40-60 jaar. Waarschijnlijk heeft dit te maken met de veranderingen in de hormoonhuishouding die bij vrouwen in deze leeftijdsgroep optreden.

Er zijn verschillende risicofactoren voor het optreden van microvasculaire angina pectoris. De aandoening komt vaker voor bij mensen met overgewicht, een hoge bloeddruk (hypertensie) en/of een verhoogd cholesterol gehalte. Ook rokers hebben meer kans op het krijgen van deze aandoening.

Mogelijk is er ook een erfelijke aanleg voor deze aandoening. Patiënten hebben vaak familieleden met aderverkalking (atherosclerose) en hart- en vaatziekten (hartaanval, beroerte etc.).

Welke klachten geeft microvasculaire angina pectoris?

Microvasculaire angina pectoris kan de volgende klachten geven:

  • Drukkend gevoel op de borstkas
  • Pijn op de borstkas
  • Pijn uitstralend van de borstkas naar de hals, de onderkaak, de (meestal linker) schouder of arm
microvasculaire angina pectoris
lokaties van de pijn

De klachten kunnen worden uitgelokt door lichamelijke inspanning, maar kunnen ook optreden in rust. Het komt zelfs voor dat de klachten ‘s nachts tijdens de slaap optreden.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De diagnose ‘microvasculaire angina pectoris’ wordt meestal gesteld op grond van de klachten, de aanwezigheid van risicofactoren voor deze aandoening en de afwezigheid van afwijkingen in de kransslagaderen.

De diagnose kan bevestigd worden door een zogenaamde ‘ischemiedetectietest’. Hierbij wordt de doorbloeding van de kransslagaderen van het hart gemeten. De waarde die hiervoor gebruikt wordt heet ‘coronaire flow-reserve’. Een waarde kleiner dan 2,5 duidt op microvasculaire angina pectoris. De coronaire flow-reserve kan op verschillende manieren gemeten worden. De minst ingrijpende manier is doormiddel van een zogenaamde ‘echo-Doppler’. Dit is een echo-onderzoek waarbij de doorbloeding van het hart wordt gemeten na toediening van het middel adenosine.

Wat is de behandeling van microvasculaire angina pectoris?

In eerste instantie zal de arts leefstijladviezen geven. Voor rokers betekent dat stoppen met roken. Voor mensen met overgewicht betekent dat afvallen.

Daarnaast zijn er een aantal geneesmiddelen die een rol spelen bij de behandeling van microvasculaire angina pectoris. Geneesmiddelen die het meest worden voorgeschreven zijn diltiazem, verapamil, carvedilol, metoprolol en atenolol.

Ook kunnen eventuele risicofactoren met geneesmiddelen worden behandeld. Zo kan een patiënt met hoge bloeddruk een zogenaamde ACE-remmer krijgen. Iemand met een verhoogd cholesterol gehalte kan een cholesterolverlagend middel voorgeschreven krijgen.

Het heeft geen zin om te ‘dotteren’ omdat er bij deze aandoening geen vernauwing van de kransslagaderen aanwezig is.

Beloop en prognose

Voorheen werd gedacht dat microvasculaire angina pectoris geen verhoogd risico op het krijgen van een hartaanval gaf. Tegenwoordig weten we dat dat wel zo is. Hetzelfde geldt voor het optreden van een herseninfarct. Daarom is het van belang dat mensen met deze aandoening behandeld worden.

Wij hebben momenteel geen cijfers over de levensverwachting van mensen met microvasculaire angina.

Engelse term

microvascular angina pectoris, microvascular angina

4 reacties

  1. Ik mis de volgende klacht:Benauwdheid.Ik heb er heel veel last van,het begon met zo nu en dan benauwd maar heb het nu heel veel en ben daardoor erg beperkt in wat ik nog kan.

  2. Mijn klachten zijn begonnen na het plaatsen van hormonenspiraal. Ik was constant ijl in mn hoofd, had pijn op de borst, soms lamme arm, pijn aan kaken, kramp in strot en soms verschrikkelijke zweetbuien. Ook ging mn geheugen enorm achteruit en soms was ik zelfs verward. Na veel onderzoeken gaf ik het op. Het zat tussen mn oren, stress van een groot gezin, angst omdat mn man op 43 jarige leeftijd openhart
    operatie onderging enz. Aangezien nm klachten heviger worden ben ik aan nieuwe ronde onderzoeken begonnen. Heb net ct scan hersenen achter de rug, resultaten nog niet bekend. Ct coronaires volgt binnenkort. Maar ik weet wat ik mankeer; het staat hierboven allemaal beschreven! Het is zo demotiverend om als hypochonder
    aanzien te worden…….. en ondertussen risico te lopen 4 kids zonder moeder te stellen…..

    1. Christine wat jij beschrijft ervaar ik ook. Er is een fietstest gedaan en een echo van het hart en een hartscan. Ze konden niks vinden. Zo heb ik weken geen last en dan weer een heleboel aanvalletjes in een week. Het begin bij mij pijn bij mijn borstbeen het is dan net of ik te groot stuk vlees heb ingeslikt en die pijn trekt naar mijn keel en kaken en als en toe zo erg dat mijn tandvlees ook pijn gaat doen.
      Ik raak er onderhand aan gewent

  3. Ik heb pas de diagnose “significant zuurstoftekort mogelijk door mdv” mogen ontvangen en ik zit vol vragen:
    -is het mogelijk om bij microvasculaire dysfunctie (mvd) (verstopping, spasmen) een hartinfarct te krijgen?
    -krijg je dan een micro-infarct waarbij maar een klein deeltje van de hartspier afsterft?
    -hoe wordt een hartinfarct bij mvd geconstateerd ? bij mannen met een klassiek infarct wordt gekatheteriseerd maar dan is er bij mij niets te zien.
    -hoe wordt een hartinfarct bij mvd behandeld, klassiek is dotteren en stent plaatsen maar als er niets zit in de kransslagaders kan ook niets verholpen worden.
    -heb je bij een infarct door mvd ook ECG-afwijkingen en allerlei stofjes in het bloed?

    (de vragen komen vooral omdat mijn moeder 20 jaar lang bij klachten lijkend op hartinfarct wel is gedotterd maar elke keer is weggestuurd want “u mankeert niets aan uw hart”) Uiteindelijk is ze wel een keer serieus genomen en vonden ze toch iets dieper forse opstoppingen die bijna fataal waren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *