Wat is mastocytose?

Mastocytose is een zeldzame ziekte waarbij bepaalde cellen in het lichaam – de zogenaamde ‘mestcellen‘ – overactief worden. Dit kan tot allerlei verschillende klachten leiden.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen ‘cutane mastocytose‘ en ‘systemische mastocytose‘.

Een andere naam voor mastocytose is ‘mestcelziekte’.

Symptomen mastocytose

De klachten bij mastocytose komen in aanvallen. De aanvallen duren meestal 15-30 minuten en kunnen worden uitgelokt door warmte, koude, inspanning, emoties, insectenbeten, alcohol, chocolade, noten, vis, of bepaalde geneesmiddelen.

De volgende klachten kunnen voorkomen:

Verder kan mastocytose aanleiding geven tot afwijkingen van het skelet, namelijk osteoporose (botontkalking) en osteosclerose.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De volgende onderzoeken kunnen helpen bij het stellen van de diagnose:

  • Aantonen van mestcelophoping in huid en andere organen, zoals bijvoorbeeld het beenmerg.
  • Aantonen van verhoogde concentraties van mestcelproducten of afbraakproducten hiervan in de urine. Voorbeelden van dergelijke producten zijn tryptase, methylhistamine en methylimidazolazijnzuur.
  • Bij lichamelijk onderzoek kunnen een vergrote lever en/of een vergrote milt worden gevonden.

Wat is de behandeling?

De behandeling is gericht op het remmen van de afgifte van stoffen uit de mestcellen en/of het blokkeren van de effecten van deze stoffen. Dit laatste gebeurt met H1- en H2-receptorantagonisten.

Bij sommige patienten met mastocytose wordt de duur van de aanvallen bekort na inname van acetylsalicylzuur. Bij andere patienten kan dit middel juist een aanval uitlokken.

Synoniemen voor mastocytose zijn gegeneraliseerde mastocytose en mestcelziekte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *