Spontane bacteriële peritonitis

Bijgewerkt op 19 november 2025 door Simpto.nl

Wat is spontane bacteriële peritonitis?

Spontane bacteriële peritonitis is een ontsteking van het buikvlies (peritonitis) die wordt veroorzaakt door een infectie met bacteriën, zonder dat er een oorsprong voor de infectie wordt gevonden. De aandoening komt vooral voor bij mensen die vanwege levercirrose een ophoping van vocht in de buikholte (ascites) hebben. Ook kan het voorkomen bij mensen met zogenaamd nefrotisch syndroom.

De aandoening werd voor het eerst beschreven door Dr Harold Conn in 1964.

Hoe vaak komt het voor?

Spontane bacteriële peritonitis komt niet zo vaak voor, maar is zeker ook niet zeldzaam. Hoe vaak het precies voorkomt is niet bekend.

Wat is de oorzaak?

Spontane bacteriële peritonitis wordt veroorzaakt door infectie met bacteriën. Verschillende soorten bacteriën kunnen betrokken zijn bij het ontstaan van de aandoening. Voorbeelden van bacteriën die spontane bacteriële peritonitis kunnen veroorzaken zijn Escherichia coli (E. coli), Klebsiella bacteriën, streptokokken, stafylokokken, en enterokokken.

De kans op het ontstaan spontane bacteriële peritonitis is verhoogd bij mensen die geneesmiddelen gebruiken om de uitscheiding van maagzuur in de maag tegen te gaan, zoals protonpompremmers en H2-antagonisten. Maagzuur voorkomt dat bacteriën zich in de maag en de dunne darm gaan vestigen. Door de uitscheiding van maagzuur te onderdrukken krijgen bacteriën de kans om zich met name in de dunne darm te vermenigvuldigen. Dit kan leiden tot bacteriële overgroei in de dunne darm. Veel mensen met levercirrose hebben dergelijke bacteriële overgroei in de dunne darm, en mogelijk is dat ook de oorsprong van de buikvliesontsteking.

Welke symptomen geeft het?

Spontane bacteriële peritonitis kan de volgende klachten geven:

Welke complicaties kan het geven?

Spontane bacteriële peritonitis kan de volgende complicaties geven:

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De diagnose kan worden gesteld door de aanwezigheid van bacteriën in het buikvocht (ascites) aan te tonen. Dit gebeurt met een ascitespunctie. Hierbij wordt de met vocht gevulde buik aangeprikt zodat ascitesvocht kan aflopen. Dit vocht wordt onderzocht in het laboratorium. Door de aanwezigheid van bacteriën in de buikholte zal het aantal witte bloedcellen (neutrofiele granulocyten) flink verhoogd zijn. Daarnaast wordt het ascitesvocht vaak ‘op kweek’ gezet om groei van de bacteriën aan te tonen en de gevoeligheid van de bacteriën voor verschillende antibiotica te bepalen.

Wat is de behandeling?

Spontane bacteriële peritonitis wordt meestal behandeld met antibiotica. Om hepatorenaal syndroom te voorkomen wordt vaak ook albumine toegediend.

Engelse vertaling

spontaneous bacterial peritonitis, SBP

ICD11-code

DC50.00


Reacties van lotgenoten

Hieronder kun je reageren op dit artikel. Je kunt feedback geven op het artikel, vragen stellen en/of aanvullingen of adviezen geven. Andere lezers kunnen daar weer op reageren. Zo kan een levendige discussie ontstaan. Kijk bijvoorbeeld eens op de webpagina over slokdarmkramp. Reacties worden niet automatisch gepubliceerd. Dit gebeurt nadat ze door de redactie van Simpto.nl gezien zijn. Daar kan soms enige uren overheen gaan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven